peperonata . . . włoska pasta z papryki pieczonej By

peperonata . . . włoska pasta z papryki pieczonej

z widokiem na stół   |   peperonata

 

 

peperonata…

włoski specjał. mocno spieczona papryka, wręcz lekko przypalona, nieco pomidorów i ząbek czosnku. żadnych ziół – wydobywamy istotę papryki z papryki. delicje! w takiej formie poznałam peperonatę i taką uwielbiam. teraz wiem, że to jedno z tych dań, które w swojej ojczyźnie ma wiele odmian, a przepisów tyle, ile gospodyń. tutaj moja ulubiona wersja.

składniki

  • 2 kg papryki słodkiej, czerwonej lub kolorowej – zazwyczaj 8 sztuk
  • 2 ząbki czosnku
  • 2 duże pomidory, albo 3-4 mniejsze
  • 50 ml oliwy (3 łyżki)
  • sól i pieprz do smaku
  • świeża bazylia do podania – opcjonalnie

przygotowanie

nagrzewam piekarnik do 200 stopni.

papryki przekrajam na pół i usuwam gniazda nasienne (to mój sposób na pieczenie papryk. w ten sposób gniazda nasienne usuwają się łatwo i nie ma z tym kłopotu po upieczeniu). papryki, czosnek – całe ząbki, najlepiej w łupinach, i pomidory – układam na blaszce wyłożonej papierem do pieczenia (papryki układam skórką do góry), lekko miziam oliwą. blachę umieszczam w piekarniku pod rusztem. piekę około 30-40 minut, aż papryka się mocno przypiecze.

po upieczeniu zamykam wszystko w pojemniku, albo po prostu przykrywam blachę folią aluminiową. kiedy nieco przestygnie – zdejmuję skórkę z papryk. czosnek wyciskam z łupin. z pomidorów zdejmuję skórkę.

teraz uwaga! wszystkie warzywa blenduję na dość gładką masę. tak uwielbiam, i to jest MOJA peperonata. dla mnie to jest pasta. NIE TRZEBA tego robić. można delikatnie zmiksować, albo nawet wcale. poziom blendowania / gładkość dobieramy do własnych preferencji. upieczona papryka jest miękka – jeśli wolimy, możemy zostawić ją w spokoju. 😉

na głębokiej patelni, lub w dużym rondlu, rozgrzewam pozostałą oliwę. dodaję (zmiksowane) warzywa, podsmażam. dodaję sól i pieprz. mieszam i krótko przesmażam około 5 minut. próbuję i doprawiam – czasem jeszcze trochę soli lub więcej pieprzu… i znów próbuję…

kiedy smak mi odpowiada, zdejmuję rondel z ognia. przekładam gorącą pastę do gorących słoików (dopiero co sterylizowanych w piekarniku – w 120 stopniach). jeśli chcemy jeść od razu – warto schłodzić. peperonata najpyszniejsza jest na zimno. choć oczywiście znajdziecie entuzjastów ciepłej 😉

peperonatę w słoikach można przechowywać dwa tygodnie, nieotwierane słoiki nie potrzebują lodówki – po otwarciu oczywiście w lodówce.

jeśli chcemy przechować dłużej, lepiej pasteryzować. o sterylizacji słoików i pasteryzacji przeczytacie TUTAJ.

z tej ilości składników mam 2 lub 3 słoiki 300ml (ilość pasty zależy od warzyw, długości smażenia, i gęstości gotowej pasty). papryka po upieczeniu mocno zmniejsza objętość – zapewniam, że nie warto robić z mniejszej ilości, jeśli chcecie zapakować w słoiki…

peperonata jest przepyszna. jako pasta do chleba, do sera, do falafela, jako dip… a na pewno można znaleźć jeszcze wiele zastosowań.

 

 

 

 

 

podobało Ci się, zgadzasz się, masz inne zdanie? napisz!

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.